Ik heb getracht de dag van ophalen minutieus voor te bereiden, toch gingen er nog een aantal zaken mis.

 

Het tijdelijke kenteken achter (op vinyl) en voor (op karton). Onderaan een stukje van de Nederlandse kentekenplaat

 

Na het ondertekenen van het koopcontract heb ik bij de RDW een tijdelijk kenteken aangevraagd. Dit kenteken heb ik aangemeld bij mijn verzekeraar. Het tijdelijke kenteken noteerde ik - conform RDW instructie - op een vel vinyl met de afmetingen van een kentekenplaat. Omdat ik maar één vel vinyl kon vinden, maakte ik de andere op karton. Voldeet nét niet aan de minimale afmetingen voor tijdelijk! Het alternatief was om gewone, 'blikken' platen te laten maken, maar dat kost extra geregel en geld. Met zo'n tijdelijk kenteken mag je echter alleen in Nederland rijden. Voor het traject in Duitsland kun je een exportkenteken aanvragen (circa €200 inclusief platen, 5 dagen geldig).  Op die manier kun je van het ophalen een kleine vakantie maken! Maar ik had geen tijd voor vakantie, dus heb ik de Nederlandse kentekenplaten van mijn CL600 afgehaald en meegenomen naar Solingen. Het commentaar van de verkoopster aldaar was: 'aber das sind doch gute Platten!' waarna ze platen geroutineerd in de houders de gereedstaande EQS klikte. Ach, mijn gedachtengang was: na al die jaren kun je toch wel rijden! Vanzelfsprekend is deze redenering een afrader.

 

Ik ben met de trein naar de Mercedes-Benz vestiging in Solingen gereisd: vroeg op pad. Ik had een ruime marge gepland van twee uur, zodat ik mij niet hoefde te haasten van Solingen naar de RDW in Amsterdam. De treinreis liep bijna spaak, omdat er vlak voor Arnhem 'iets' gebeurd was op het spoor. Na een drie kwartier dralen op een stationnetje, verstoken van informatie van de NS, besloot ik een taxi te nemen naar Arnhem. De chauffeur raadde mij Zevenaar aan: daar stopt de Duitse ICE ook en vanwege de drukke ochtendspits in het centrum van Arnhem zouden we daar te laat bij het station aan kunnen komen. Na een kwartier verscheen op het Zevenaarse perron de melding dat de ICE was uitgevallen! Alsnog ging ik op stap naar Arnhem, dit keer met een NS-boemeltje. In de ICE die wél reed was het erg druk, ik moest staan ondanks mijn eersteklas ticket (€111,99). In Solingen ook een taxi gepakt (€30) want mijn marge van twee uur was verschrompeld naar een kwartier. De overdracht van de EQS door verkoopster kon niet anders dan haastig afgewikkeld worden, zó jammer! Ik vertrok uit Solingen met een ETA bij de RDW van 14:15. Mijn afspraak aldaar was om 14:00, dus ik had nog wat tijd goed te maken onderweg! 

 

Daarna kwam het volgende logistieke uitdaging in mijn reis: het omzetten van de stevige gele kentekenplaten naar het slappe, zelfgemaakte eendagskenteken. Waar kon ik dat het beste doen? Zo dicht mogelijk bij de Nederlandse grens! Maar waar bevond zich die allerlaatste afrit voor de grens? Dat was niet goed voorbereid en dus moest ik onderweg met de navigatie die laatste afslag uitknobbelen. Zaak was om zo kort mogelijk met de 'illegale' witte platen in Duitsland te rijden, want die zouden de aandacht van 'die Polizei' kunnen trekken. Met mijn eveneeens 'illegale' gele kentekenplaten de ANPR bij de grens passeren leek mij ook een heel slecht idee. Gaat dit alziend oog van onze overheid alarm slaan, wat de marechaussee aan zou kunnen zetten om mij staande te houden? Vanwege de NS-storing was haast geboden om nog op tijd op mijn afspraak in Amsterdam te geraken. 

 

Bijna onderaan de afrit (Elten, afslag nummer 1) was voldoende ruimte om even te parkeren. Omdat de verkoopster mijn gele platen had gemonteerd, was het even zoeken hoe ik die loskreeg. Voor lukte dat niet, dus heb ik het karton maar met plakband over de gele plaat getapet. Aan de achterkant ging het volgens plan. Het slappe vinyl zat daar wel wat losjes in de houder, maar uit de wind! Dacht ik. Gauw uit de berm en verder: tot mijn verbazing kon de EQS de draai naar de andere rijstrook van de snelwegaf- en oprit in één keer maken! 

 

 

 

 In Nederland op de snelweg reed ik nu 'legaal', met mijn WA verzekerde, tijdelijke kenteken. Prettig voor de gemoedsrust. Wel nog steeds genoodzaakt om hard te rijden, om op tijd bij de RDW aan te komen. Dat lukte en op het parkeerterrein van het RDW-station sloot ik mij aan in de rij wachtende auto's. Tot mijn ontstentenis was het kenteken achter verdwenen! Bij het loket waar je voor de keuring moet betalen vroeg ik om papier en pen. Er was genoeg wachttijd om het kenteken te herschrijven, maar ik kon onmogelijk aan alle eisen voldoen. De keurmeester haalde er zijn schouders over op. De keuring zelf ((€136,65) was een papieren formaliteit van een minuut of tien. Op zaterdag maakte de RDW het kenteken aan, op mijn naam. En de kentekencard lag, met maar één werkdag ertussen, in m'n brievenbus!

 

 

         Volgende uitdaging onderweg: accu bijna leeg!

 

         Opladen met Tesla supercharger

 

Na de RDW op weg naar huis. Bij Van der Valk in Breukelen wilde ik opladen. De slagboom daar ging echter niet omhoog. Raampje naar beneden. Helaas is er een dikke buis die moet voorkomen dat je zomaar op het knopje van de receptie kan drukken. Uit de auto, het portier botst direct tegen de dikke buis. Geen gehoor bij de receptie. Wachtende auto's achter mij. Terug in de auto. Slagboom nog steeds niet omhoog. Opnieuw uit de auto, nu knalt het portier tegen de dikke buis! Lakschade! Vooraan bij de auto begrijp ik opeens dat de kentekenherkenning niets aanwil met mijn viltstift-letters op het tijdelijke kentekenkarton. Ik trek het plakband ervan af, piep daar gaat de slagboom op mijn illegale Nederlandse platen! Tijdens het opladen besluit ik om ook achter de gele plaat weer te monteren. Ik heb het traject in Nederland ZONDER nummerbord gereden! Mijn tijdelijke prutskenteken is waarschijnlijk al in Duitsland weggewaaid. Niemand die op die 120 Nederlandse snelwegkilometers in actie kwam. Mijn medeweggebruikers niet. Die zagen heus wel een grote blauwe Mercedes zonder achterplaat. Zal wel in orde zijn! Geen ANPR-systeem dat alarm sloeg. Krijg toch allemaal de kolere!

 

Langs de A28, met platen van de CL600